Centar za kulturu Tivat formiran je 1970. godine, objedinjavanjem đelatnosti ondašnje Gradske biblioteke i čitaonice, kina “Radnik” i Mjesnog amaterskog pozorišta.Osamdesetih godina prošlog vijeka pa do prve polovine devedesetih (1983. – 1994.), funkcije kulture bile su organizovane i kroz INDOK Centar Tivat: “Centar za kulturu, informisanje dokumentaciju” kada su postojećoj formi dodati Radio Tivat i jedinica za foto i filmsku dokumentaciju (dijelom tog perioda pri Centru su bili i FA “Boka” i klapa “Jadran”), da bi nakon toga ova Javna Ustanova objedinjavala: Narodnu biblioteku i čitaonicu, produkciju pozorišnih i dokumentarno filmskih ostvarenja, Festivala mediteranskog teatra “Purgatorije”, izdavačku i redovnu programsko-repertoarsku đelatnost koja podrazumijeva; muzičke koncerte, književna dešavanja, prijem i organizaciju gostujućih programa, promocije i pružanje tehničkih usluga i podrške brojnim korisnicima prostornih kapaciteta Centra i grada u cjelini.
U svim dosadašnjim organizacionim formama Centra, od osnivanja do aktuelnog trenutka, prepoznatljivo je nastojanje da se, na što je moguće racionalniji i operativniji način, na jednom institucionalnom mjestu objedine tekovine i tradicije kulturnog razvoja, prostorne, tehničke i finansijske mogućnosti zajednice. Tako prepoznajemo i karakteristične faze u razvoju ove ustanove.
Formirana je za potrebe i na osnovama vrlo izraženog masovnog i ideološki zasnovanog rada brojnih amaterskih društava na području opštine Tivat, koja su već u tom trenutku baštinila značajne predhodne zaostavštine. To se prije svega odnosi na sindikalno Kulturno umjetničko društvo “Bratstvo” (1945. – 1954. g ), njegove muzičke, horske i pozorišne sekcije, zatim tradiciju i đelovanje “Glazbeno Prosvjetnog Društva” Tivat, osnovanog još 1909. god, brojnih tamburaških i mandolinskih orkestara širom područja današnje Opštine, značajnu pozorišnu aktivnost, čije početke takođe možemo pratiti od najkasnije 1926. tradiciju prikazivanja filmova, još od dvadesetih godina prošlog vijeka i slično. ( pored “Bratsva”, na području Tivta su, nakon Drugog svjetskog rada đelovala još i KUD “Sloga” na području Krtola, “Josip Marković” u D. Latvi, “Naprijed” i “ Ilija Marković” u Gornjoj Lastvi, “Budućnost” u Gradiošnici, “Jedinstvo” Lepetanima. )
U periodu od 1945. pa do kraja sedamdesetih godina prošlog vijeka, npr. u ovim društvima i Mjesnom amaterskom pozorištu, osnovanom 1954. godine prema podacima iz arhive Centra, realizovano je čak 38 pozorišnih predstava od kojih su neke ( “Pučina” Hvar, 1958.g.) osvajale nagrade i na Saveznim (Jugoslovenskim) smotrama amaterskog stvaralaštva. Redovno su organizovane Opštinske smotre, a pored pozorišne produkcije, kvalitetom se izdvajala i muzička, prije svega horska ( “Jadran” Tivat i hor u Donjoj Lastvi ) koja je na tradicijama hora “Jadranske straže” iz 1925. g. takođe zavrjeđivala značajna priznanja na republičkom i državnom nivou (“Radnički omladinski hor”Beograd 1948.). Tivat, se ističe i kao grad sa najvećim brojem organizacija “Susreta duvačkih orkestara Crne Gore”, jedinstvene manifastacije, koja uprkos izraženoj tradiciji do današnjih dana nije doživjela obnavljačke inicijative. Značajna pažnja posvećivala se i filmskoj umjetnosti. Na tradicijama “Ton kina”, koje je polovinom dvadesetih godina počelo sa povremenim prikazivanjem filmova u Tivtu, da bi već tridesetih imalo redovni repertoar u sali “DomaJadranske straže”, formirano je “Kino Radnik”, koje je filmove prikazivalo u sali “Sokolskog doma”, (nakon rata DTV Partizana), odnosno novoizgrađenog Radničkog doma “Gracija Petković” koji je podignut na istom mjestu u ratu porušenog i već pominjanog objekta “Doma Jadranske straže”. Od 1961. godine u Tivtu, vrlo uspješno đeluje i radi Foto Kino Klub, Mladost, sedamdesetih i osamdesetih godina najbolji te vrste u Crnoj Gori i jedan od najboljih u Jugoslaviji, sa istaknutim rezultatima na propagiranju i razvoju foto i amaterskog filmskog stvaralaštva.
Radnički dom “Gracija Petković” i 1963. godine sagrađena Ljetnja pozornica u Tivtu bili su glavni objekti u realizaciji programa i projekata kulture u prvoj fazi razvoja Centra. Na području Opštine Tivat, radili su i takozvani “Domovi kulture” (mjesnih zajednica), u Radovićima, Gradiošnici, Donjoj i Gornjoj Lastvi i Lepetanima, elementarno osposobljeni za odvijanje jednostavnijih programa (sala sa pozornicom), a ponudu je dopunjavo i klub JNA, na Seljanovu, i nešto kasnije sagrađena Ljetnja pozornica u Donjoj Lastvi koji su takođe raspolagali mogućnostimaza realizaciju programa. Njihova glavna svrha i uloga bili su obezbjeđenje prostorno tehničkih uslova za rad veoma masovnih i aktivnih amaterskih društava i sekcija, okupljanje olmadine i ukupno razvijanje i njegovanje socijalističkod društvenog uređenja.
Paralelno sa tim stalno je unapređivana i organizacija prijema gostujućih programa, predstava, koncerata i dešavanja u čemu je prednjačio objekat Ljetnje pozornice, koja je od samog početka bila stjecište najkvalitetnijih programa svog vremena, počev od “Igara juga” koje su okupljale najznačajnija pozorišna ostvarenja i teatre SFRJ, do koncerata, folklornih anasambala, pop i rok grupa, “Velike revije Jadrana”,konačno i mjuzikla i operetskih komada, poput “Rapsodije u plavom” Malog pozorišta iz Sarajeva ili “Male Florami” HNK iz Splita.
Druga faza razvoja Centra za Kulturu Tivat, koja se vremenski poklapa sa periodom nakon katasrofalnog zemljotresa iz 1979. godine, u kojem je došlo do značajnih oštećenja postojećih objekata kulture, uz njihovu obnovu, karakteristična je po sve zapaženijem učešću Centra u stvranju imidža Tivta, kao prepoznatljive turističke destinacije, gđe kulturna ponuda silom prilika, a i po potrebi, izlazi iz objekata i institucija, a dešavanja se ostvaruju na plažama, trgovima i ulicama. “Fešte na plaži” najkarakterističniji su proizvod ljetne kulturne ponude (znalo ih je biti i po desetak tokom jedne turističke sezone ), a učešće tivatskih i amatera iz okruženja, njihov osnovni programski sadržaj, kojem se podređuju organizacioni i tehnički, kapaciteti ustanove. Tivat, npr. u tom period postaje prvim gradom u Crnoj Gori, koji raspolaže sa demontažnom binom, ozvučenjem i rasvjetom za realizaciju programa na terenu.
U ovom periodu, početkom osamdesetih, u funkciju kulture ( kao Galerija i Muzejska zbirka u osnivanju ) se stavlja obnovljeni objekat srednjovjekovnog ljetnjikovca Buća-Luković, čime do posebnog zamaha i kvalitetnih pomaka dolazi u likovnom životu grada, čiji početci, kada je izlagačka đelatnost u pitanju, datiraju prvim Likovnim salonom 1976. godine. Udruženje likovnih umjetnika Tivta, formirano je 1983. godine.
Treća i aktuelna faza u razvoju Centra, datira polovinom devedesetih godina XX vijeka, obnovom objekata Radničkog doma i Velike sale Centra za Kulturu,Ljetnje pozornice (2001. godine) i opređeljenjem upravljačkih struktura, ka profesionalnoj pozorišnoj produkciji.
