U predstavi su korišćeni tekstovi Darka Suvina, Eduarda Galeana, Ernsta Bloha, Sanje Krsmanović Tasić kao i delovi drame “Čekajući Godoa” Semjuela Beketa .
DOČEK je predstava koja se bavi promišljanjem revolucionarnih ideja i poleta nastalog u SFRJ tokom i nakon drugog svetskog rata, kroz reinterpretaciju pesama iz NOB-a i prizmu gorke osvešćenosti u kojoj se danas nalazimo, u svetu neoliberlanog kapitalizma i novog kolonijalizma XXI veka.
Gde je nestala nada? Zašto je preovladavajući osećaj apatije u današnjem svetu? Da li je Utopija moguća? su neka od pitanja koje želimo da postavimo publici i sebi.
Predstava se izvodi u formi koncerta upriličenog za doček.
Doček koga ili čega – na nama je da zaključimo.
“(…) Jer pišem u doba nadmoćnog, olovnog i zagušljivog kontrarevolucionarnog pokrova. Ideološki, on nameće obezvređenje cijele povijesti SFRJ ne samo kao loše odrađenog posla, nego i kao od samog početka pogrešno zamišljenog ili čak opasnog pothvata. A ipak, kada razmišljam o projektu oslobodilačke Jugoslavije, sjećam se talijanske poslovice “kada se stablo sruši, nema više hlada”: izloženi smo punoj silini kapitalističkog opustošivanja.”
Darko Suvin
